Carla Bras

Carla Bras
Oprichtster

“Mij is gevraagd om iets te schrijven over een mooie herinnering aan Ghana en dat is toch lastiger dan ik dacht. Het zijn er namelijk zo veel! Van de blijde gezichten van de kinderen als zij zien dat er schoon drinkwater op school is, zij een schriftje hebben die zij vol trots laten zien en de manier waarop wij bedankt worden voor onze inzet en hulp.

Om toch een concrete herinnering te beschrijven ga ik terug naar 2008, toen ik als vrijwilligster werkzaam was bij RLF. Het was een vrijdagochtend en samen met Chris zouden wij een school gaan bezoeken die erg ver afgelegen lag. Dat kon nog mooi voordat ik, samen met andere vrijwilligers een weekendje weg zou gaan. Op de motor zijn we naar de school gereden, over de stoffige wegen met diepe kuilen en niks anders kunnen zien dan bosjes en bomen. Na een klein uur kwamen we bij de school aan. We hadden een gesprek gevoerd met het schoolhoofd en klommen tevreden weer op de motor terug naar huis. Na ruim een kwartier hield de motor er mee op en konden we geen meter meer verder rijden. Daar stonden we dan, letterlijk in de middle of nowhere… Op de heenreis hadden we geen auto of ander motorisch voertuig gezien, dus ik had er een hard hoofd in dat we die dag nog thuis zouden komen. Laat staan dat ik nog mee kon met de andere vrijwilligers om een weekendje weg te gaan. Het werd dus wachten totdat er een ‘lift’ gescoord kon worden. En hoe het kon weet ik niet, maar binnen 10 minuten kwam er een auto aan gereden met een laadbak (wat vrij uniek is). Er was voldoende ruimte om de motor, Chris en mij mee te nemen! We zijn naar huis gebracht en met dank aan de man die de lift gaf, was ik op tijd thuis om het geplande weekendje weg te gaan.”